Τοπίο στη Σαντορίνη

000013 Γιάννης Μηταράκης, Τοπίο στη Σαντορίνη, χ.χ., ελαιογραφία σε καμβά, 50,5 × 58,5 εκ.

Στην παράσταση εικονίζεται μια πλαγιά να διακόπτεται από χωμάτινα μονοπάτια που οδηγούν σε ελάχιστα, λευκά σπίτια, ενώ διάσπαρτα διακρίνονται μερικά χαμηλά δέντρα, ξεχωρίζοντας με το σκουροπράσινο φύλλωμά τους. Πίσω από τον λόφο το δύσβατο, ορεινό τοπίο συνεχίζεται. Εντύπωση προκαλεί πως ο ζωγράφος, κοιτάζοντας το τοπίο προφανώς από κάποιο ψηλότερο σημείο, καλύπτει το σύνολο του καμβά με τους λόφους και παραλείπει τελείως τον ουρανό. Έτσι, η τοπιογραφία του επιβάλλει τον άνυδρο, ξερό τόπο ως μοναδικό σημείο ενδιαφέροντος. Το ύφος του έργου –με το αδρό σχέδιο, τις έντονες σχηματοποιήσεις, την ανάγλυφη, εξπρεσιονιστική πινελιά και τα χρώματα συγκρατημένα σε θερμούς τόνους του καφέ και της ώχρας δίπλα σε λιγοστά ψυχρά λευκά και πράσινα– παραπέμπει στον Αντρέ Ντεραίν και τον Δημήτρη Γαλάνη. Θυμίζει πίνακες όπως το Πανηγύρι στο Πυργί ή το Πηγάδι στα Μέγαρα, και μάλλον χρονολογείται στα πρώτα χρόνια επιστροφής του ζωγράφου στην Ελλάδα. Στην ατομική του έκθεση στην Galerie “Paul” Décorateur (Αλεξάνδρεια, Φεβρουάριος 1933), ο Μηταράκης είχε εκθέσει έναν πίνακα με τίτλο Σαντορίνη (αρ. κατ. 8), γεγονός που πιστοποιεί πως είχε επισκεφθεί το συγκεκριμένο νησί πολύ νωρίς και είχε γοητευτεί από το τοπίο του. Θα επιστρέψει στη Σαντορίνη στη δεκαετία του 1950, για να φιλοτεχνήσει μια εξαιρετική σειρά πινάκων.