Τοπίο με Βίγλα

000799 Νίκος Γιαλούρης, Τοπίο με βίγλα, 1981, σινική μελάνη και υδατογραφία σε χαρτόνι, 50 × 68 εκ.

Η μεσαιωνική λέξη «βίγλα» έλκει την καταγωγή της από την ιταλική γλώσσα και σημαίνει το παρατηρητήριο από ψηλή θέση, Κατ' επέκταση σημαίνει τον φρουρό (ή τη φρουρά) αλλά και το μέρος όπου κάποιος κρατάει σκοπιά. Βίγλες ονομάζονταν και οι λιθόκτιστοι πύργοι σε διάφορα σημαία της υπαίθρου, από όπου σκοποί πρόσεχαν για την εμφάνιση εχθρών. Στο συγκεκριμένο σχέδιο του Γιαλούρη, δουλεμένο με σινική μελάνη και υδατογραφία, απεικονίζεται ένα κατάφυτο τοπίο με χωμάτινα δρομάκια, μικρά σπίτια και έναν χαμηλό λόφο με έναν μισογκρεμισμένο πέτρινο πύργο τετράγωνης κάτοψης στην κορυφή. Είναι μια βίγλα. Ο ζωγράφος δουλεύει το τοπίο με τη γρήγορη, ρέουσα γραμμή του μαύρου μελανιού. Ωστόσο, το χρώμα έχει εδώ μεγαλύτερο βάρος. Τα έντονα πράσινα και μπλε αντιδιαστέλλονται με τα λιγοστά καφέ και μπεζ, φανερώνοντας πως το τοπίο αποτυπώνεται την περίοδο της άνοιξης. Την αίσθηση αυτή επιτείνει και η διάφανη γραφή της υδατογραφίας. Εντέλει, το λιτό σχέδιο και η εξπρεσιονιστική πινελιά δεν κρύβουν τον μάλλον λυρικό τόνο του συνόλου, την αγάπη του Γιαλούρη για το τοπίο της Χίου.