Αμυγδαλιά

000179 Γιάννης Μηταράκης, Αμυγδαλιά, 1938, ελαιογραφία σε καμβά, 99,5 × 132 εκ.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ο ζωγράφος φιλοτέχνησε αρκετά τοπία – καθώς σταδιακά η τοπιογραφία αποτέλεσε το βασικό πεδίο πειραματισμού του. Στο έργο της Πινακοθήκης με τίτλο Η αμυγδαλιά, το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη επικεντρώνεται στο ανθισμένο δέντρο, η ανθοφορία του οποίου σηματοδοτεί τον ερχομό της άνοιξης. Εικονίζεται ένα τοπίο όχι ιδιαίτερης ομορφιάς: μια μικρή πεδιάδα, με μια ξερή συκιά κάτω αριστερά, δυο πεύκα στα δεξιά και τους μαλακούς όγκους των βουνών στο βάθος. Το σχέδιο είναι αδρό, με έντονη απλοποίηση, ενώ χρωματικά κυριαρχεί η αντίθεση των πράσινων τόνων (στο έδαφος και τα δέντρα) με τα λιγοστά καφέ. Όλα μοιάζουν συμβατικά, βαρετά. Ωστόσο, ένα στοιχείο αρκεί για να μετατρέψει τη σύνθεση σε μια ποιητική εικόνα: η ανθισμένη αμυγδαλιά στα αριστερά, δουλεμένη με απαλούς λευκούς και ρόδινους τόνους. Το έργο εντάσσεται στο γνώριμο για τη δεκαετία του 1930 ύφος του Μηταράκη, με εξπρεσιονιστικές αναφορές αλλά και συνάφεια με τη γαλλική τέχνη και ιδίως τη ζωγραφική του Δημήτρη Γαλάνη και του Αντρέ Ντεραίν, καλλιτεχνών που τον επηρέασαν ιδιαίτερα εκείνη την περίοδο.