Μετέωρα

000008 Γιάννης Μηταράκης, Μετέωρα, 1962, ελαιογραφία σε καμβά, 67,5 × 83,5 εκ.

Περί το 1960 ο Γιάννης Μηταράκης επισκέφτηκε τα Μετέωρα. Για τα επόμενα χρόνια και μέχρι τον θάνατό του το 1963, φιλοτέχνησε αρκετούς πίνακες εμπνευσμένους από το άγριο τοπίο της ιδιαίτερης αυτής περιοχής της Θεσσαλίας. Στον πίνακα ο ζωγράφος υιοθετεί μια προοπτική χαμηλή (βατράχου, όπως ονομαζόταν παλαιότερα), στοιχείο που του επιτρέπει να δώσει επιβλητικότητα στον βράχο. Στριμωγμένη στην κορυφή, διακρίνεται η Μονή Αγίου Στεφάνου καθώς χάνεται ανάμεσα στα σύννεφα. Μολαταύτα, τον Μηταράκη δεν απασχόλησε η γραφικότητα της μεταβυζαντινής αρχιτεκτονικής ούτε η γεωλογική μοναδικότητα του τοπίου ούτε η επιθυμία των μοναχών να αποτραβηχτούν από τα εγκόσμια. Άθεος και σκεπτικιστής, ο ζωγράφος ενδιαφέρθηκε πρώτα και κύρια για την εικαστική γοητεία του τοπίου, τη μνημειακότητα του φυσικού βράχου, την αδρότητα της μορφής του. Ήταν στοιχεία που επιζητούσε να μεταφέρει στη ζωγραφική του, υιοθετώντας αφαιρετική γλώσσα για τους όγκους και τις φόρμες, προκρίνοντας μια νέα εικαστική γραφή με κυβιστικές μνήμες, δίνοντας έμφαση στις μεγάλες επιφάνειες και τη σχηματική αποτύπωση.