Ίκαρος

003205 Νίκος Γιαλούρης, Ίκαρος, 1974, σινική μελάνη σε χαρτί, 35,5 × 12,5 εκ.

Η τραγική μυθολογική μορφή του Ικάρου, του νέου που αψήφησε τα όρια της ανθρώπινης φύσης και πέταξε ψηλά προς τον ήλιο, στάθηκε διαχρονικά ένα από τα αγαπητά θέματα της δυτικοευρωπαϊκής τέχνης. Στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα πολλοί καλλιτέχνες πραγματεύθηκαν το θέμα, με επιφανέστερη περίπτωση τη χαράκτρια Βάσω Κατράκη. Η συγκεκριμένη σύνθεση του Γιαλούρη δεν αγνοεί τις μνημειακές διατυπώσεις της Κατράκη στην πέτρα. Η κάθετη ανάπτυξη που υιοθετεί ο Χιώτης καλλιτέχνης και η τοποθέτηση του κεφαλιού του άτυχου νέου στο κάτω τμήμα της εικόνας αποτελούν σαφές τεκμήριο για αυτή τη σχέση. Την ίδια στιγμή, όμως, ο Γιαλούρης δίνει στον δικό του Ίκαρο άλλα χαρακτηριστικά, πιο κοντά στους Αγγέλους του: ακέφαλος, με σπασμένα φτερά, με έμφαση στην απόδοση του γυμνού νεανικού σώματος. Ο ζωγράφος δούλεψε διάφορες εκδοχές του θέματος, δεν αποκλείεται μάλιστα να ενδιαφέρθηκε να το μεταφέρει σε χαρακτικό. Εδώ, ωστόσο, διακρίνεται η σχεδιαστική του δεινότητα, παράλληλα με τον ισχυρό εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα της τέχνης του.