Ολύμποι

004626 Φρίξος Αριστεύς, Ολύμποι, 1936, ελαιογραφία σε καμβά, 50 × 66 εκ.

Ο προσεκτικός αναγνώστης της Αυτοβιογραφίας του Αριστέως θα παρατηρήσει πως οι πίνακες της Χίου εκτελέστηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα – όσο επέτρεπε στον ζωγράφο η ανάγκη για γρήγορη μετάβαση από το ένα χωριό στο άλλο. «Εντός τριών ωρών ετελείωσα την γενικήν άποψιν του χωρίου Όλυμποι [sic], έχουσαν εις το πρώτο επίπεδον ένα αλώνι με απλωμένα τα δεμάτια προς αλώνισμα» θυμόταν. Πράγματι, η σύνθεση ανοίγει με έναν σωρό από στάχυα κάτω δεξιά, που με τη σειρά τους δίνουν χώρο στο κυκλικό αλώνι. Λιγοστά δέντρα φανερώνουν πως ο ζωγράφος βρίσκεται εκτός των ορίων του χωριού, που καταλαμβάνει τη μεσαία ζώνη της σύνθεσης: πλήθος σπιτιών συγκροτεί έναν πυκνό οικοδομικό ιστό, αποδοσμένο με θερμά χρώματα, σχεδόν αόρατο μέσα στο ξερό τοπίο. Οι Ολύμποι είναι ένα μεσαιωνικό χωριό-κάστρο, όπως το Πυργί και η Ελάτα. Ο Αριστεύς μάλλον αδιαφόρησε για την αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα των Ολύμπων. Αντίθετα, επέλεξε ως καταλληλότερη εικαστικά άποψη μια γενική εικόνα του σχετικώς πεδινού τόπου. Το γρήγορο σχέδιο και η πλατιά, ανάγλυφη πινελιά επιβεβαιώνουν το γρήγορο της εκτέλεσης. Ταυτόχρονα, φανερώνουν πως ο Αριστεύς ήταν εξίσου ικανός ως υπαιθριστής ζωγράφος, ακολουθώντας τα διδάγματα του ιμπρεσιονισμού.