Καμπιά

004622 Φρίξος Αριστεύς, Καμπιά, 1936, ελαιογραφία σε καμβά, 50 × 66 εκ.

Όταν επισκέφτηκε το βόρειο τμήμα του νησιού, ο ζωγράφος είχε να αντιμετωπίσει δύσκολες συνθήκες. «Πολλάκις εις μερικά πτωχά χωρία ηναγκάσθην να κοιμηθώ κατά γης [...]. Πολλάκις εδείπνησα με ξερό ψωμί και κουκιά λαδορίγανη. Και επέρασα γκρεμούς και μέρη επικίνδυνα» θυμόταν στην Αυτοβιογραφία του. Ένα από τα «κακόβολα», όπως τα έλεγαν οι Χιώτες, μέρη ήταν το χωριό Καμπιά, ορεινός οικισμός στους πρόποδες του Πελιναίου όρους, στη Βόρεια Χίο. Περιβάλλεται από ένα εντυπωσιακό τοπίο, όπου δεσπόζει ένα φαράγγι αλλά και το Κάστρο των Καμπιών. Ο Αριστεύς επέλεξε μια γενική άποψη του χωριού, που του επέτρεψε να αποτυπώσει όχι μόνο τα κτίσματα αλλά και τη γύρω περιοχή. Τα σπίτια αποδίδονται είτε με λευκό χρώμα είτε με ώχρα και αφομοιώνονται με τα ζεστά χρώματα των χαμηλών λόφων. Στο βάθος, γκρι-γαλάζια, η επιβλητική μάζα του Πελιναίου επιτείνει τον άγριο, δύσβατο χαρακτήρα του τοπίου. Το αδρό σχέδιο, η γρήγορη εκτέλεση και πρωτίστως η ενδελεχής μελέτη του δυνατού ηλιακού φωτός χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη σύνθεση, μια από τις πιο λιτές και λιγότερο γραφικές ολόκληρης της σειράς: μια εικόνα ενδεικτική του ορεινού, φτωχικού τόπου.