Αλληγορική σύνθεση

001189 Νίκος Γιαλούρης, Αλληγορική σύνθεση, 1991, μικτή τεχνική σε χαρτόνι, 66 × 84 εκ.

Από το 1970 και μετά, μνήμες τις ποπ αρτ άρχισαν να παρεισφρέουν στη ζωγραφική του Γιαλούρη. Λειτουργούσαν ως ειρωνική αναφορά στην υποστηριζόμενη από την Αμερική Χούντα και ταυτόχρονα, ασκούσαν κριτική στη μεταπολεμική κοινωνία της άλογης κατανάλωσης. Σε αυτόν τον πίνακα, μια από τις λίγες ολοκληρωμένες ζωγραφικές συνθέσεις του Χιώτη ζωγράφου από τη δεκαετία του 1990, μπερδεύονται η ποπ αισθητική και τα λαμπερά, πλακάτα χρώματα, με μοτίβα της αρχαιότητας. Στο μέσον κυριαρχεί το γυμνό σώμα του μισοξαπλωμένου αγάλματος (εμπνευσμένη από τον ποταμό Ιλισό όπως αποδίδεται στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα). Ξύλινα υποστυλώματα φύονται από τα κομμένα μέλη, μπλε και χρυσά κουρέλια καλύπτουν το λευκό μαρμάρινο σώμα. Πίσω από το άγαλμα διακρίνονται τέσσερα κεφάλια (και αυτά πιθανόν αντίγραφο κάποιου αρχαίου έργου), ζωγραφισμένα με χρυσό. Προβάλλονται μπροστά από μια ζώνη καθαρού κόκκινου, το οποίο δημιουργεί έντονη αντίθεση με τα υπόλοιπα μέρη της σύνθεσης. Με ήπια εξπρεσιονιστική γλώσσα και με το βλέμμα περισσότερο στην αισθητική της αφίσας, ο Γιαλούρης εδώ πιθανόν σχολιάζει, όπως έχει υποστηρίξει η έρευνα, ότι ο σύγχρονος Έλληνας είναι ικανός και για τα σπουδαία και για τα ευτελή. Ειρωνεύεται, επίσης, την κενή περιεχομένου σχέση μας με την αρχαιότητα, το ηρωϊκό και το πολιτιστικό μεγαλείο του παρελθόντος.